Trójpak humoru

Opis:
„Trójpak humoru” to zapakowane w prezentowe etui trzy książki: „Humor polski”, „Humor rosyjski” oraz „Humor zeszytów szkolnych”.
W pierwszej zgromadzono najzabawniejsze kawały, głównie polityczne, które opowiadano w Polsce w ciągu ostatnich sześćdziesięciu lat. Teksty ułożone według dekad zapewniają czytelnikowi historyczno-satyryczną podróż do wydarzeń i postaci, które obywatelowi PRL-u, a później kolejnych Rzeczpospolitych, wydały się na tyle absurdalne, że postanowił oswoić je językiem dowcipów. Interesująca wydaje się żywotność pewnych tekstów, które wędrują przez kolejne dekady prawie wniezmienionej wersji, uzupełniane jedynie nazwiskami aktualnych notabli czy bieżącymi wydarzeniami. Książka ilustruje zatem polskie poczucie humoru, ujawnia przywiązanie do swoistych kalek językowych, ale i stanowi ciekawe źródło wiedzy na temat tego, w jaki sposób Polacy postrzegają i oceniają rzeczywistość, w której przychodzi im żyć.
Zebrane w drugiej książce kawały nie są obce polskiemu czytelnikowi. I to za sprawą kilku przyczyn. Pierwszą z nich jest polsko-rosyjska bliskość kulturowa, podobne temperamenty i podobna wrażliwość na zjawiska komiczne (bezspornym dowodem na to jest fakt, żemamy wiele wspólnych kawałów). Drugą może być zbliżone doświadczenie historyczne. W okresie „budowy socjalizmu” powstały dowcipy funkcjonujące z powodzeniem w całej przestrzeni dawnego bloku wschodniego. Czasy transformacji również pozostawiły po sobie wiele kawałów dotyczących takich zjawisk, jak korupcja, inflacja, mafia oraz inne „uroki” tzw. dzikiego kapitalizmu. Sprawia to, że i Polacy, i Rosjanie śmieją się z tego samego – z nieudolności polityków (którzy podrzucają nam coraz to nowe preteksty do opowiadania politycznych dowcipów), czy z odwiecznego porównywania tego, jak to jest „u nich” z tym, co jest „u nas”. Poza tym Polacy i Rosjanie nadal utrzymują żywe kontakty. Spotykamy się jako turyści, przedsiębiorcy czy studenci i wymieniamy się doświadczeniem, rozmawiamy o realiach życia w dwóch krajach, wspólnie narzekamy i oczywiście opowiadamy kawały.
Odnośnie trzeciej książki wystarczy przytoczyć kilka przykładowych uczniowskich wpadek:
Stanisław August Poniatowski został królem podczas erekcji.
Król Waza, jak sama nazwa wskazuje, lubił zupę.
W czasie totalnej mobilizacji wcielono do wojska nawet dzieci w podeszłym wieku.
Moim najciekawszym przeżyciem podczas zimowychferii było przestraszenie się dwu psów.
Jacek Soplica szukał zapomnienia pod habitem zakonnym.
Ludzie pierwotni mieli narządy z kamienia.
Czarnecki zebrał dużą kupę chłopską.
Rej stwierdził, że nie jest gęsią tylko Polakiem i zaczął pisać.

Inne książki w tematyce

Raj, czyli pierwsza miłość
Siudak Jacek

Krótkie dżołki

Żart i anegdota trochę...
Zaremba Kajetan

Zobacz wszystkie pozycje

Henning Mankell

Mężczyzna który się uśmiechał
Mankell Henning Biblioteka Akustyczna

Na bezdrożach Skanii ma miejsca tragiczny wypadek samochodowy, w którym ginie znany prawnik. Jego syn, Sten Torstensson, jest przekonany, że doszło do morderstwa, i opowiada o swoich przypuszczeniach komisarzowi Wallanderowi. Ten jednak nie chce mu pomóc, pogrążony w depresji po tym, jak na służbie zabił człowieka. Kiedy Torstensson zostaje zastrzelony, Wallander decyduje się poprowadzić śledztwo. Wkrótce wychodzi na jaw, że ze sprawą wiążą się inne zagadkowe zabójstwa, a każdy krok komisarza śledzi tajemniczy potentat finansowy. Podobnie jak w swoich wcześniejszych powieściach, szwedzki mistrz kryminału stopniowo buduje napięcie, perfekcyjnie kreśląc narodziny zła. Czyta Adam Ferency